Borelioza

Borelioza pozostaje jednym z najbardziej złożonych i niedocenianych problemów zdrowotnych naszych czasów. Choć powszechnie kojarzona jest z ukąszeniami kleszczy, rzeczywistość okazuje się znacznie bardziej skomplikowana. Nie każdy kleszcz jest nosicielem choroby, a samo zakażenie może być przenoszone również przez inne owady, takie jak komary czy muchy. Istnieją także obserwacje wskazujące, że zakażona matka może przekazać boreliozę dziecku podczas karmienia piersią.

Choroba o wielu twarzach

Jednym z największych wyzwań w rozpoznaniu boreliozy jest jej zdolność do naśladowania innych schorzeń. Infekcja może leżeć u podłoża wielu niewyjaśnionych dolegliwości, w tym chorób neurologicznych. Borelioza potrafi zaatakować praktycznie każdy narząd, jednak szczególnie często lokalizuje się w stawach - zwłaszcza kolanach - ze względu na swoje powinowactwo do kolagenu.

W układzie nerwowym może prowadzić do zmian demielinizacyjnych, które w badaniach obrazowych bywają mylone ze stwardnieniem rozsianym. To właśnie ta zdolność „ukrywania się” sprawia, że wielu pacjentów latami pozostaje bez właściwej diagnozy.

Znaczenie czasu w leczeniu

Skuteczność leczenia boreliozy w dużej mierze zależy od momentu, w którym zostanie wykryta infekcja. Wysoki poziom przeciwciał IgM świadczy o świeżym zakażeniu. W tej fazie patogen występuje w formie bardziej wrażliwej na antybiotyki, co tłumaczy ich potencjalną skuteczność na wczesnym etapie choroby.

Sytuacja zmienia się diametralnie, gdy dominują przeciwciała IgG. Oznacza to zakażenie przewlekłe, trwające od dłuższego czasu. W takich przypadkach intensywne terapie antybiotykowe nie przynoszą oczekiwanych efektów, a dodatkowo mogą poważnie zaburzać mikrobiom jelitowy, prowadząc do dalszego pogorszenia stanu zdrowia.

Podejścia terapeutyczne stosowane w praktyce

W odpowiedzi na ograniczoną skuteczność klasycznych metod, w praktyce pojawiają się różne podejścia wspierające organizm w walce z infekcją. Wśród nich wymienia się m.in.:

• wykorzystanie wysokiej jakości urządzeń biorezonansowych,

• suplementację witaminą B3 oraz utrzymywanie wysokiego poziomu witaminy D3,

• stosowanie określonych ekstraktów roślinnych (np. stewia, czystek w odpowiednich formach),

• regularne korzystanie z sauny,

• terapie dożylne, takie jak askorbinian sodu czy nadtlenek wodoru w niskim stężeniu,

• ozonowanie krwi,

• preparaty zawierające srebro i złoto, stosowane według określonych protokołów,

• olej CBD,

• dbałość o intensywne nawodnienie organizmu z uwzględnieniem elektrolitów.

Praktycy podkreślają, że łączenie niektórych metod, np. preparatów z dodatkowymi formami wsparcia energetycznego, bywa obserwowane jako bardziej efektywne. Zwraca się również uwagę na konieczność ostrożności i monitorowania reakcji organizmu, w tym możliwości wystąpienia reakcji Herxheimera.

Podsumowanie

Borelioza to choroba wielowymiarowa, wymagająca indywidualnego podejścia i głębokiego zrozumienia mechanizmów infekcji. Jej przebieg, objawy oraz odpowiedź na terapię mogą się znacząco różnić w zależności od osoby i czasu trwania zakażenia. Dlatego kluczowe znaczenie ma świadome podejście, dokładna diagnostyka oraz współpraca z doświadczonymi specjalistami.

Źródło wiedzy: Jerzy Zięba, Ukryte Terapie